Extra lastig

» Extra lastig

Gelijkheid

Als hoog gevoelige ben je extra gevoelig voor ‘gelijkheid’. Dit wordt nog weleens verward met rechtvaardigheid. Rechtvaardigheid gaat uit van het principe dat er juist en eerlijk gehandeld wordt. Gelijkheid gaat er over dat alle mensen gelijkwaardig zijn en ook zo behandeld dienen te worden. Dit laatste is erg sterk ontwikkeld bij jou.

Je merkt dat aan situaties in de relatiesfeer, familiesfeer, vriendenkring of werkkring, waarbij jijzelf niet vanuit gelijkheid behandeld wordt. Je voelt je daardoor intens geraakt. Je kunt dat niet loslaten. Terwijl anderen misschien dan denken ‘maak je er niet zo druk om, laat dat eens los!’. Het houdt je tijdenlang bezig. Soms zelfs langer dan dat je eigenlijk nog betrokken bent bij de situatie, en begrijp je de ander ‘die dat jou aandoet’ niet. Je probeert dat wel, maar je kunt er niet bij. ‘Zo ga je toch niet met elkaar om?’. Ditzelfde gevoel heb je ook als het de ander overkomt. Ook dan houdt het je erg bezig en kun jij je er bovengemiddeld druk om maken. Zelfs zo erg dat het ten koste gaat van jezelf, van je eigen welbevinden.

Waardering

Waardering is in deze groter dan de erkenning en waardering die elk mens nodig heeft. Voor jou kan de behoefte aan waardering zo groot zijn dat deze ook ten koste kan gaan van jezelf. Omdat je gevoelswereld zo groot is, komt elke vorm van niet-waardering binnen als een afwijzing. Dat kan dan worden ervaren als een afwijzing van je hele mens-zijn.

Misschien herken je wel dat je altijd een verbindende rol op je neemt in de relatiesfeer, familiesfeer, vriendenkring of werkkring. Dat iedereen zich altijd goed moet voelen en dat dat jouw verantwoordelijkheid is. Dat je je ontzettend gaat uitsloven voor een feestje bij je thuis omdat iedereen daar wellicht iets van gaat vinden of omdat je bijvoorbeeld continue probeert te voldoen aan de ‘verwachtingen’ van anderen. Het woord ‘moeten’ komt dan ook erg vaak voor in je woordenboek. Het kiezen voor jezelf, wat jij wel en niet belangrijk vindt en vanuit daar te begrenzen, is ontzettend lastig.

Relaties & verbindingen

In onze hoge gevoelswereld gaan we vaak ook de meer intense relaties aan. Contacten moeten ‘echt’ zijn. We willen de echte gesprekken voeren. Dat is vaak lastig, want niet iedereen is daar van en daardoor zijn er vaak maar weinig mensen die echt bij ons passen.

We hechten ons intens aan de mensen die bij ons horen en bij ons passen. Wij sluiten diegenen volledig in ons hart en dat past natuurlijk ook bij de intensiteit waarmee we relaties aangaan. Het ‘loslaten’ van een ander is daarom dan ook heel lastig. Voorbeeld daarvan is het al langer op een dieper niveau weten dat de relatie met je partner niet meer werkt, maar het toch blijven proberen. Zelfs tot op het niveau dat jij jezelf volledig weggeeft. Soms jarenlang. Maar ook het niet kunnen loslaten van een overleden dierbare behoort tot de voorbeelden. Dan heb ik het hier niet over de normale rouwverwerking, maar over dat het verlies en het verdriet je leven blijft overschaduwen en daardoor gaat beheersen.

Ook de behoefte om verbindingen aan te gaan is sterk ontwikkeld. Misschien herken je wel van jezelf dat je werkplek niet alleen je werkplek is, maar ook een soort van tweede familie, een tweede thuis. Dat je in staat bent een baan te blijven aanhouden, niet omdat jij het nog leuk vindt en het je energie geeft, maar omdat je anders afscheid moet nemen. Afscheid van datgene wat voelt als een familie, als een soort van thuis. Een veel gemaakte opmerking is dan ook: ‘ik kan mijn collega’s toch niet zomaar in de steek laten?!?’.

Het intens verbinden zie je ook terug bij de zaken die we, om het zomaar te zeggen, bezitten. Hierbij moet je denken aan het huis waarin je woont en de spullen die je daar hebt. Je hebt meer dan gemiddeld de behoefte om je ergens te ‘wortelen’, je er mee te verbinden. Als je dat eenmaal gedaan hebt, kun je moeilijk afscheid nemen. Het verkopen van je huis vraagt dat je ‘ontwortelt’ en dat doe jij niet zo snel. Ook het wegdoen/opruimen van spullen vergt vaak een proces van afscheid nemen.